15.55uur, tassen vol, op weg naar Medemblik.

Manaslu@24uurs – de site uploaden via het Vodafone account wil nog niet lukken, dus een verslag langs deze weg.

Zomer 2006 verkennen we de westkust van Spitsbergen aan boord van de Topzeilschoener Oosterschelde.  Een verslag van deze reis is te vinden op het eigen weblog van de Manaslu.

www.manaslu.nl

Volendam – Lelystad

De laatste dag van onze vakantie is bewolkt en regenachtig. We laten ons door een zwak zuidelijk windje over het Markermeer blazen. Bij wsv Lelystad mogen we een maand blijven liggen tegen een schappelijk verenigings tarief. In de stromende regen pakken we de boel in met in het verschiet vier leuke weekenden op het IJsselmeer en de 24uurs Race op 25 & 26 augustus.

IJmuiden – Volendam
Met een vaart van 6.9 knopen vind ik een mooie balans tussen hoogte en snelheid. In lange slagen zijn we op weg naar Volendam. ‘s Morgens zijn we geheel uitgeslapen vanuit IJmuiden vertrokken. De tocht door het Noordzeekanaal gaat voorspoedig. Een gezellige drukte op en om het water. We leggen het allemaal vast met de 300mm lens. Een beetje wennen blijven toch die draagvleugelboten van Connexion welke hier met een bloedgang overal tussendoor vliegen. De “laatste” avond, van deze, weer, mooie vakantie, eten we bij Brasserie Cathrien. Daar hebben ze een heel ” vervelend” menu van Spaanse Tapa’s, kabeljauw in tempuradeeg met ananas in een kokossaus, gevolgd door een zonnig ijsje. Met.. uitzicht op de haven en de Japannertjes welke overal staan te schuilen voor de regen.

” Volendams uitzicht op de Manaslu”

Stellendam – IJmuiden
Met slaperige koppen varen we langzaam naar de sluis van Stellendam. Het is grauw en koud. De hele nacht is het blijven waaien. Met acht jachtjes en twee vissersboten stampen we het zeegat van Stellendam uit. Een dikke vier beaufort uit het westen en een oude zee maken de eerste mijlen tot een heksenketel. Met grote dreunen komen er bakken water over. Na een uurtje kunnen we afvallen naar het Noorden en kan de fok erbij en de motor uit. Vlak voor de Maasgeul passeren we de Botkil, welke al stampend op weg is naar zonnige oorden. Af en toe komt de zon door, halve wind doen we dik acht knopen, maar met stroom tegen is het een lange tocht naar IJmuiden. Af en toe slaat de zeeziekte en katterigheid bij de bemanning toe. Soms wordt er binnen gespeeld, maar het merendeel van de tijd blijven we in de frisse lucht van de kuip. De misselijkheid is snel over als we IJMuiden binnen lopen. Surprise, het is kermis.. zes rondjes met de botsauto’s, alsof we nog niet genoeg door elkaar gehusseld waren.

“kunnen we nog mee ? “

Breskens – St. Annaland – Stellendam
We plannen vandaag een lange dag naar Stellendam. Het werd een etentje in het clubhuis van St. Annaland. Hoe dat zo kwam ? Tij tegen op de Westerschelde, lang wachten op de bruggen in het kanaal door Walcheren, weer tij tegen op de Oosterschelde en de Haringvlietbrug van zes uur niet haalbaar. Kortom we zijn gewoon te laat uit ons bed gekomen. Waarom ? het lijkt hier wel winter ! Nee dan vrijdag verder naar Stellendam. Dikke jassen weer. De Manaslu loopt er op het Volkerak wel mooi doorheen. Dan nog ruim twee uur naar Stellendam, tegen de grauwe, kouwe Haringvlietrollers in. Mooi toch zo’n Volvo in combinatie met de stuurautomaat. In Stellendam een culinair feestje. Veel positiefs hadden we al gehoord over het restaurant daar. Welnu het klopt, niet alleen voor de ouders. Een dikke pannekoek en biefstuk voor de jongens. In de kinderhoek kijken ze vervolgens Finding Nemo, de ouders eten door. Kaas toe?, staat niet op de kaart, maar wordt geregeld. Ennn.. de openhaard brandt. Tsss.. wat een weer. Om zes uur zal de wekker aflopen, voor de laatste restjes stroom richting IJmuiden.

‘Avonds laat de zon zich even zien voordat ie met onheilspellende luchten onder gaat.

Na een dagje rommelen in Oostende bereiden we ons voor, voor onderwater. West NW 5, af en toe 6, de Belg roept ook zeven, maar die is er niet volgens www.windguru.com. We spannen de life- lines aan dek, de lego en alle andere bouwsels stouwen we zeevast, waypoint Zeebrugge en Breskens in onze Magellan, we maken de voorbereiding alvast voor een mooi eerste rif, en zetten de spiboom klaar aan bakboord zodat we in principe niet aan dek hoeven. Reddingsvesten om en we gaan. Port Control geeft groen licht, in de haveningang trekken we het grootzeil op en rollen de 105% (de high aspect fok, zusje( voor insiders)) uit. Daarna is het genieten geblazen. Even wennen voor de kinderen, die binden zich vast aan het oog in de kuip en hebben het over de Rollercoaster en de Python. Drie medeliggers gaan op de fok, actief zeilen geeft volgens ons meer lol. Aan dek is het geen pretje, maar als de boom eenmaal te loef staat dan is alles uit de kuip te bedienen. Nog nooit hebben we de Manaslu zo hard zien gaan. Af en toe door de elf knopen heen. Voor Zeebrugge is het een rommeltje, golven kruipen op elkaar en we maken een paar flinke halen. Na Zeebrugge wordt het rustiger maar gaat het nog iets harder waaien. Koffie met appelgebak en 11 knopen over de grond. ‘s Avonds in het restaurant van wsv Breskens genieten we van de gastvrijheid, het heerlijke eten, onze Manaslu en een fantastische zeiltocht.

Boulogne – Oostende

Het is windstil, de Manaslu ploegt door de oude deining. De ldonkere wolken zijn spookachtig en onheilspellend. De zon doet verwoede pogingen om Cap Blanc Nez te beschijnen. Met ruim negen knopen schuiven we langs de Franse kust. Zeven door onze Volvo en ruim twee door de stroom. We kruisen de vaarroute naar Calais. Aan stuurboord een ferry welke voor ons langs zal gaan. Aan bakboord twee. De peiling op de achterste verloopt amper. Hij nijgt achter ons langs te gaan. Dan zie ik hem zachtjes bakboord uit gaan. We draaien negentig graaden bakboord uit en sturen achter hem langs. Rond de middag liggen we al voor Duinkerken. Na democratisch scheepberaad, een etentje met een dikke biefstuk in het vooruitzicht, besluiten we door te varen naar Oostende. De weersverwachting varieerde van nul tot zes beaufort. Die kwam dus uit. Met een flinke puist wind stuiven we ‘s avonds Oostende binnen. Zo smaken, de met garnaaltjes gevulde tomaat, de Tarbot met een Normandische sausje en die aan tafel geflambeerde Irish Coffee in restaurant Lusitania nog beter.

Dieppe – Boulogne

Zon, zee, geen wind en onze Volvo Penta…

” the lonely sea and sky “